ruhum

Artık seni değil kendimi kaybetmekten korkuyorum ben.

rainy day woman

Antalya'nın en kalabalık caddesinde uyuyakalmış.  Ne sesler ne insanlar ne de etrafındaki olaylar.. Hiç bir şeyin farkında değil. Ay örtmüş üzerini. Öpmüş yanağından. O uyanana kadar başında nöbet tutuyor. 

nasıl denir?

Şöyle söyledim onlara "yapmadıklarımla aklı başında olacaksam; bırak hata yapıyım, aptal olayım. Göze aldıklarımla düşmek, korkaklıkla kaçıp ilerlemekten daha iyidir."

oh

Daha özgür ve daha iyiyim. Geçti şu kadar bu kadar zaman var derken bir kış bitti ve gitti. Artık mevsimlerden yaz, zamanlardan neşe, dinlenme değil eğlenme vakti. Güzel eğlenceli muzik varsa bildiğiniz paylaşın birlikte eğlenelim.
Yaz. Oh beeeeeeeeeeeeeee ohhhhhhhh

beni çok seven ve bunu sıcacık yürekleriyle hissettiren güzel insanlar iyi ki varsınız. ağlamaklı aradığımda güldürürerek telefonu kapattırdığınız için,  bana inandığınız;''bu olmazsa eğer başka çare buluruz'' deyip derdimi, sıkıntımı, stresimi sahiplendiğiniz, beni '' bitakım nedenler için'' değilde ''bişeylere rağmen'' sevdiğiniz ve hissettirdiğiniz için size minnettarım.
 hiç gitmeyin. hiç bırakmayın. hep olun.

not:bu güzel insanların kıymetini anlamamı sağlayan zorluklar size de sevgilerimi sunuyorum. (nanikkk) :)