3 yıllık öğretim hayatımda iktisatı, bazıları teorilerle, bazıları grafiklerle ve pek çok işkence yollarıyla beynime şırıngalamaya çalıştılar. Çok parlak bir öğrenci olmasam da bölümümün hakkını vermeye çalıştım . Ancak akademinin soğuk yüzü bölümüme karşı hep mesafeli durmamı sağladı.
Ama yine iktisat bilimini hissetmeyi seviyorum. Çünkü dokunduğunda nabzının atışını hissedebilecek kadar yaşayan bir bilim.
Bazen elimi bileğine götürüp nabzını yokluyorum; sıcakta uyutulmaya çalışan bebeği,'' abla eksik koymuşsun biraz daha koy istersen'' dürüstlüğünü,küçük kızın annesine yardım etmesi bahanesiyle oynadığı evcilik oyununu, annenin çocuğuna sıkı sıkı tembihlediği ''elimi sakın bırakma kaybolursun'' telaşını, eve el kol dolmuş bir şekilde dönmeyi duyuyorum.
Mutlu oluyorum. O soğuk yüzün set koyduğu engeli bir nebzede olsa aşıyorum..
İktisat insan için vardır. İnsan olmadan iktisat biliminin varlığından söz edilemez. Bu yüzden iktisat bilimini anlamak içim teoriler, grafikler, teorisyenlerden öte insanları anlamak gerekir.
Not: İktisatın sıcaklığını hissetmek için Amartya Sen'in kitapları şiddetle tavsiye edilir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder