Muz Sesleri kitabında ''Issız yerlerde kendin için bir evren ol'' diyordu Ece Temelkuran.
Bu da bizim sokak. Muz sesleri eşliğinde geceleri uykuya dalıyoruz. Orada görmüş olduğunuz küçük durakta yıllardır yenilenmiyor. Öyle. Zaten böylede kalsın daha güzel ve özellikli. Otobüsü beklerken elini uzattığında muz ağacına dokunuyorsun.
Burası bana kendimi iyi hissettiriyor.
Otobüsü beklerken ya da canım sıkılıp balkona nefes almak için çıktığımda muz sesleri sesime eşlik ediyor. Güzel notalar çıkartıyoruz sonra. O notalar yeryüzünün her yerine rüzgarla dağılıyor.
Duyuyor musunuz?
Unutmadan bu şarkıyı da buraya(tıkla) bırakıyorum. Günü güzelleştirme etkisi var kanımca kendisinin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder