Tanrıça-2

Toz olmaktan vazgeçtim, ben artık yolum.

toplu olmayan kutlama

Yeni ayakkabıların kapı önlerini doldurduğu neşeli vakitlere biz ''bayram'' diyoruz.

Mutlu, huzurlu ve sevdiklerinizle geçsin. Bu video (tıklayın)  kadar da sevimli :)

''Yorgun ve umutsuzsan '' ve bu ruh halinden hiç çıkamam diyorsan ben de seninle ilgili gelecek hayalleri kurmaktan vazgeçeyim mi izninle?
Yani bilmiyorum herhangi bir hayalimin içinden geçtiğinde aşırı renkleniyor, ısınıyor, ortamda tuhaf bir güzellik oluyor. Hani akşam güneşinin son vakitleridir. Sen denizin dibinden suyun yüzeyine bakarsın.'' Bu ışıkta, burada, sadece balıklarla hep kalabilirim'' dersin ya huzurlu huzurlu, bir güvendelik duygusuyla. Böyle bir dünyadan uzaklaşmışlık, kimse bana dokunamazmışlıkla (bu nasıl bir cümle olduysa) heh işte ben o hayallerin içinde de buna benzer şeyler yaşıyorum seninle.
İşin ilginç yanı gerçek olsun diye de her türlü süper kahramanlık gücünü görüyorum kendim de. Ama masanın ucundan sen de tut istiyorum. Çünkü 'kahvaltının mutlulukla bir ilgisi' olduğunu söylüyor Cemal Süreya. Birlikte kursak masayı?
Olmaz mı?

Tanrıça

Kuş olmaktan vazgeçtim, ben artık gökyüzüyüm.

yavaşlamak

'Anımsamak ile yavaşlamanın, unutmak ile de hızın doğru orantılı'  olduğunu söylüyor Milan Kundera.

Bir aralar bolca koştuğumu anımsıyorum. Sadece unutmak için değil huzur bulmak içinde koşuyordum. Sanki dursam sürekli sorularla iyice ateşlendirdiğim cehennemime düşecektim. Cehennem ateşi dediğin vicdandır.

Kendimi haklıyken bile suçlu hissettiren aptal bir vicdanım var benim.

Ama yine de cennette hissetmemi sağlayan umutlarım da var.

Olgun bir ruh yavaşlar. Buna benzeyen şeylerde söylüyor Milan amca. Beni yazmak yavaşlatıyorsa doğru noktadayım.

Sorduğum sorular akşam güneşin de çiçeklerimi sularken cevaplanıyorsa, yani pekte koşmama gerek yok sanırım.

O zaman şimdi mevsimlerin etrafımda dönüşünü izleme vakti.

Yavaşlarken şu şarkıda size eşlik edebilir.

İyi yavaşlamalar. :)

Nasılsın?

Benim son günlerde başım sürekli fır fır dönmekle birlikte gayet iyiyim. Güzel kitaplar, filmler ve müzikler insana güzel geliyor.

'Güzellik kurtaracak dünyayı ve bir insanı sevmekle başlayacak her şey' diyordu Sait Faik.  İnsan kısmı hala kafamda soru işareti olsa da güzelliğin ve sevmenin dünyayı kurtardığına eminim.

Her yeni başlangıç binlerce plan kurduruyor kafanda tabi bunlar için gerekli enerji de umut etmekten geçiyor.

Alfred gerçek olsa diyorum. Belki o zaman bu kadar yalnız hissetmezdim kendimi. Sahilde birlikte bisiklet sürerdik.

Sevdiğin adam değilde yakın bir dostun ruh ikizin olmalı. Çünkü bazı bağlar aşka teslim edilecek kadar... boşluğu sen doldurur musun okuyucu?

Güzel müzikler dedim ya demin bak elimde ŞÖYLE bir şey var.

Nasılsın? Bana kendini anlatsana biraz sen de. Hadi.

olur ya

Sessiz gecelerde yazmak, müzik dinlemek gibi keyifler var ve bu keyifler ''kahve keyfi'' gibi  dillendirilecek keyiflerden değil. Anlatıldıkça büyüsü kaçacaklardan. Bazen bir şarkı, güzel bir sohbetle paylaşılabilse de yalnızlık olmazsa olmazı...

Otur, yalnızlığına çekil, aç güzel bir müzik ve devamı gelsin...


''Beklentisiz hayat özgürlüktür.'' benim gecemin düşüncesi.  Şu(tıkla) şarkıda yanımda.

Güzel keyifler.