sahiden!

''aynı arabada çalan iki farklı radyo gibiyiz'' derdi.
oysa hep benzer tepkiler verirdik duyduğumuz cümlelere.
gecenin kör vaktinde boş sokaktan geçerken korna çalan araba kadar telaşlıydı onun hayatında var olabilme çabam.
oysa her konuda suçlanacak kadar vardım orada, onun dünyasında.
''yollarımız ayrı yönlere gider'' derdi.
fakat yine de adımlarımız aynı senkronda ilerlerdi.
midem boşken hissettiğim anlık tokluk hissi...
işte şu an hissettiğim acı bu kadar geçici.