bazı geceler sabaha uyanamam diye yatıyorum. ben o sabahlara sahiden uyanamıyorum pia.
gittin gideli uzun upuzun süredir akşam güneşlerini sevmiyorum, tam severken...
pia insanlara bir süre sarılmak istemiyorum.
hassasiyet ne boktan bir şeymiş bunu öğreniyorum.
pia ben seni bugün çok özledim, numaranı çevirdim ama arayamadım. eğer arasaydım göz yaşlarına boğulur belki o suda tekrar masum olurdum.
aptalım!
güneş vurdu penceresine, uzaktaki çatının üzerinde bir kuş vardı. saçlarım dağılmıştı, güneşe baktım. havayı içime çektim. ben havayı içime çektim-verdim tam o esnada kuş uçtu gitti. işte ben o kuşun uçuşuna kırıldım. ellerim, kollarım kırgın.
pia belki gelirsin yine, bu şehirde sana bir hikaye yazarım.
ellerin bir kuş olur, bu kez verdiğim nefeste omuzuma konar.
kuş nereye gitti sence?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder