Mektup ve ben,
Çirkin yazım ve kağıt,
Sokak ve müzik,
Yolculuk ve sırt çantam,
Düşünelim dilersen biraz daha seni, sonra seslenelim arkandan ''gidince arada yaz bana'' diye.
Dilini bilmediğin yerlerde ağla, kendi yaralarına merhem olmayı öğrenirsin yavaşla. Sonra hiç bir kadını evine film izlemeye çağırma. Direkt bak ve ''seni istiyorum'' de. Belki sonradan daha güzel anılırsın.
Çatılar ve kuşlar,
Kuşlar ve masumiyet,
Battaniye ve sığınmak,
Yabancı.
Sevgiler.

''İnsan en çok yalnızken bir tane daha kendisinden doğuruyordu içinde ''korkma!'' diyesin diye''