O resim yapar, ben ona mızıka çalarım.
Sonra oturur kahve içeriz.
Pencere kenarında insanları izler neşemizi buluruz.
Bir müzik açıp,
Odaya, masamıza, kalbimize notaları alırız.
Hassasiyet var serde.
Aynı notada gözlerimizi doldurup,
Birbirimizin gözlerindeki deniz kıyılarında gün batımını izleriz.
Siz bilmiyorsunuz!
Ben onun; annemin karnında unutulup, 4 yıl sonra ortaya çıkan parçasıyım.
(Bir de annesi )

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder